Maras-Gazze Omuz Omuza » izzet

İsrail, Hukuksuz Gözaltıyı Yine Uzattı

admin — Fri, 14 May 2010 13:15:31 +0000

İsrail, Hukuksuz Gözaltıyı Yine Uzattı

[ 13/05/2010 - 04:37 PM ]

İşgal devleti, İzzet Şahin’i 17 gündür hukuksuz bir şekilde hücrede tutuyor.

Filistin Enformasyon Merkezi

İHH İnsani Yardım Vakfı Batı Şeria Temsilcisi Türk vatandaşı İzzet Şahin’in gözaltı süresi 8 gün uzatıldı.

27 Nisan 2010 tarihinden beri gözaltında tutulan Şahin’in üçüncü duruşması bugün İsrail askeri mahkemesi Salem Şumrun’da yapıldı. Mahkeme duruşmayı 20 Mayıs 2010 tarihine erteledi.

Karara tepki gösteren Türk avukatlar Cihat Gökdemir ve Gülden Sönmez, mahkemenin siyasi bir karar verdiğini söylediler. Avukatlar, mahkemenin siyasi davranarak gözaltı süresini sürekli uzattığını belittiler.

Avukat Cihat Gökdemir, “Buradaki dava hukuki değil. İsrail Genelkurmay İstihbaratı, Şahin’in serbest bırakılmaması için mahkemeye baskı yapıyor. Türkiye, siyasi baskı yapmazsa Şahin’i serbest bırakmayacaklar. Hukuki olarak yapabileceğimiz çok fazla bir şey olmadığını anladık” dedi.

Şahin’in durumunu yerinde görmek için Kudüs’e giden Türk avukatlar Cihat Gökdemir ve Gülden Sönmez, İzzet Şahin’in durumu hakkında da bilgi verdiler.

Şahin’in mahkûm olmamasına rağmen 17 gündür 4,5 m2lik bir hücrede tutulduğunu belirten Gökdemir, “Şahin’in elleri ve gözleri sürekli bağlı, ayaklarına zincir bağlamışlar. Şahin’i duvarları sorunlu, yaslanılmayacak şekilde, içerisinde yatağı olmayan, 4,5 m2lik bir hücrede tutuyorlar.

Türkiye’de bir insanı hücreye atmak için cezaevinde ağır bir disiplin suçu işlemesi lazım. Öyle bir durumda da mahkûmu ancak 7 gün hücrede tutabilirsiniz. İsrail’in yaptığı uluslar arası insan hakları hukukuna aykırı bir uygulama” diye konuştu.

Şahin’in karşısında Türk avukatları görünce moral bulduğunu ifade eden Gökdemir, “İsrail güvenlik güçleri, İzzet Şahin’i gözaltına aldıklarında ilk otuz saat bırakın yemeği bir bardak su bile vermemişler. Şahin’i ziyaret ettiğimizde moral motivasyon buldu. Biraz kendini toparladı” dedi.

İzzet ve Şalid (Çok Önemli Lütfen Okuyalım)

admin — Thu, 13 May 2010 16:25:48 +0000

İzzet ve Şalid

[ 12/05/2010 - 02:18 PM ]

Ali Şahin / Timeturk

İşte “O An” diye geçti aklımdan…İşte “O An”!.. İHH İnsani Yardım Programı çerçevesinde Filistin’de bulunan İHH personeli İzzet Şahin’in Beytüllahim civarında İsrail güvenlik güçleri tarafından gözaltına alındığını duyunca işte dedim kendi kendime; “Türkiye’nin bir süredir izlediği İsrail politikalarının Ortadoğu’ da Türkiye’ye mi yoksa İsrail’e mi yaradığını, Türkiye’nin İsrail üzerindeki yaptırım gücü ve nüfuzu ölçebileceğim somut bir örnek.”

İzzet Şahin konusu sadece bugüne kadar iki ülkenin birbirine karşı izlediği politikalarda kimin nerede olduğunu göstermesi açısından değil, Türk vatandaşı olmanın dünya üzerindeki arzettiği kıymeti de ölçmek adına önemli bir gösterge olacak. Uzun süredir Ak Parti Hükümeti ve Dovutoğlu farkıyla izlenen milli dış politika ve özellikle Ortadoğu politikalarını takdir ve heyecanla karşıladık. İzzet Şahin olayı Türk Dış Politikası’nın bu anlamda eriştiği nüfuz ve yaptırım gücünü test edebilmek açısından da önemli bir vaka mahiyetindedir.

Hamas tarafından kaçırılan İsrail askeri Gilad Şalid için tüm İsrail’in ayağa kalktığını hatırlıyorum. Ve Şalid uğruna Lübnan’a açılan savaş ve katledilen binlerce kadın, çocuk ve sivil Arapları düşünüyorum. Beyrut’un 75’li yıllardaki iç savaşı andırır biçimde yerle bir edilip harabeye dönüşünü. Neydi bu savaşın amacı? Şalid’i geri almak mı? Hayır asla! Bu savaşın amacı bir İsrail vatandaşının İsrail için arzettiği değer ve önemi dünya kamuoyuna göstermekti. İsrail vatandaşına el uzatmanın bedelinin ne olacağını bir İslam başkentini yerle bir ederek, ehlini katlederek İslam Âlemine ve dünya kamuoyuna meydan okumaktı.

Sonra, Hizbullah ile İsrail arasındaki mübadeleyi hatırlıyorum…Savaşta yaşamını yitirmiş İsrail askerlerinin kalıntılarına karşı İsrail hapishanelerinden salıverilen yüzlerce Hizbullah tutuklusu! Bu mübadelenin galibi de İsrail’di aslında. Dünya kamuoyuna şu mesaj verildi; “Bizim birkaç askerimizin kalıntısı bile yüzlerce canlı askerinizden değerlidir!”

Beğeniriz ya da beğenmeyiz ama bu örnekler İsrail vatandaşlığının İsrail Devleti için asla tartışılmayacak, asla pazarlık konusu yapılmayacak bir değer olduğunu duyurdu tüm dünyaya. İsrail gücünü birazda bu değerden alıyor. Aksi halde 1948’den buyana ateş hattında ve altında bir toplum yaratamazsınız.

Şimdi sıra bizde…Türk Pasaportu taşıyan İzzet Şahin için İsrail’e savaş açmayacağız tabi. Türkiye gibi kadim bir küresel gücün İzzet’in salıverilmesini sağlamak adına İsrail’e savaş ilan etmesine gerek yok. Sadece buyruğun dahi yetmesi lazım.

Sanmayın ki, İzzet Şahin’in tutuklanması ve kendinden haber alınamıyor olması sadece İHH Vakfı’na son dönemlerde Filistin’de yürüttüğü insani yardım çabalarından dolayıdır. Ben öyle düşünmüyorum. İzzet Şahin olayı son dönemlerde gerilen Türk-İsrail ilişkilerinde görülen İsrail’in Türkiye’ye yeni bir meydan okuyuşudur aynı zamanda.

İzzet Şahin’in tutukluluk hali 2 haftadan bu yana devam ediyor. Türkiye tarafından bu noktada çok somut adımların henüz atılamamış olması üzüntü vericidir. Zaman geçtikçe İsrail bu noktada hedefine ulaşıyor. Bir Türk vatandaşına sahip çıkılması için haftalarca beklemek Türk Dış Politikası’nın son dönemlerde kazandığını sandığımız yaptırım gücüyle çelişiyor. Ben bu gecikmişliğe rağmen Türk Dış İşleri’nin bu işin üstesinden de yüz akıyla ve daha da güçlenerek çıkacağından eminim. Ama daha fazla gecikmemeliyiz…

Son olarak değinmek istediğim diğer bir husus ise medyamızın İzzet Şahin olayında sergileyemediği tutum. Vatandaşlık onuru sadece Türk Silahlı Kuvvetleri ya da Türk Hükümeti tarafından korunacak bir onur değildir. Bu onur, basınıyla, sivil toplum örgütleriyle, özel sektör kuruluşlarıyla herkesin bir bütün halinde koruması gerek bir onurdur. Gilad Şalid’in esareti karşında İsrail medyasının sergilediği tutumun kaçta kaçını medyamız İzzet Şahin için sergiledi acaba?

Güçlü bir millet olmak sadece güçlü bir orduya ve devlete sahip olmakla olmuyor… Ortak değerlerimize, kimliğimize, vatandaşlık onurumuza girişilen saldırılara verdiğimiz ortak ve topyekun tepkiyle güçlü bir millet ve devlet olabiliriz.

İzzet Şahin Türk Milletinin bir vatandaşlık onuru haline gelmiştir… Şimdi hepimiz test ediliyoruz…İzzet ve Şalid arasındaki farkı hep birlikte göreceğiz…

Furkan Savaşı ve sonrası

admin — Tue, 09 Feb 2010 07:55:19 +0000

Furkan Savaşı ve sonrası
M. Muin Naim / Gazze – Filistin

(İtidal Yayınları için çeviren: Mehmed Sirac Direk)

Furkan Savaşı’ndan bahsederken kelimeler boğazımda düğümleniyor. Acısıyla, sabrıyla ve zaferiyle yaşadığımız bir savaş. Aramızda eğlenen, oynayan, gülen ve tebessüm eden ancak siyonist devlet denen çağımızın tağutu ve firavunu tarafından kaybedilen sevdiğimiz birçok kişinin ayrılık acısı. Dünyanın en etkili şer güçlerinden biri tarafından sadece havadan yaklaşık bir milyon kg ağırlığında füze ve bir o kadar da karadan ve denizden bombalanan daracık bir sahil şeridinde yer alan Gazze halkıyla birlikte halkımıza ve bize acı veren bu çetin felakete karşı sabrettik.
23 gün devam eden bu savaş günlerinde bombalanan ve öldürülen kişilerin haberini bekledik, acaba bir sonraki haberin konusu biz mi olacağız diye sabrettik. Su, elektrik, yeterli gıda olmadan günlerce direndik. Bu dava için ümmet bir tek adamın kalbinde birleşerek bu savaşın zaferini yaşadık. Savaş ümmeti birleştirdi. Silahsız Gazze halkının savaş uçaklarına, tanklara ve bombalara karşı Allah’a dua silahıyla karşı koyduklarına şahit olduk.
Tüm anlamlarıyla furkan olan savaş
Bedir gibi furkandı, zira küçük bir topluluk gerçekten büyük bir topluluğa karşı galip geldi. Siyonist devletin itiraflarına göre savaşa katılan siyonist asker sayısı 30.000’in üzerindeydi. Bu askerlerin geneli de sözüm ona hiç yenilmeyen ordunun en seçkin bölümünden oluşuyordu. Buna mukabil mütevazı silahları ve basit teknolojik imkânlarıyla dinleri, toprakları ve namusları için savaşan rahmanın askerlerinin sayısı ise 500’ü geçmiyordu. Allah’ın yardımıyla zafer onların oldu.
Bedir gibi furkandı. Zira Bedir’de muvahhid mücahitlerin yardımına melekler gelmişti. Aynı durum Furkan Savaşı’nda da oldu. Güvenilir birçok mücahit ve ihlâslı âlim bu duruma şahit olmuştu. Bütün Gazze halkı da bunu hissetmiş, bunu yaşamıştı. Savaşın ilk dakikalarında savaş meydanını kaplayan sis, mücahitlere yeniden mevzilenme ve pusu kurma imkânı vermişti.
Direnen Gazze şeridinde Allah’ın mübarek günlerinden günler yaşadık. Bu insanların birbirlerine tavsiye ettikleri, âlimlerin, insanları sebata azmetmek için çokça okudukları ve tefsir ettikleri Ahzab suresinden ayetlerde tecelli ediyordu.
“Hani onlar, size hem üstünüzden, hem alt tarafınızdan gelmişlerdi; gözler kaymış, yürekler hançereye gelip dayanmıştı ve siz Allah hakkında (birtakım) zanlarda bulunuyordunuz.” (Ahzab 10) Evet siyonist devlet havadan, karadan ve denizden tüm gücüyle üstümüze geldi. Gerçekten de savaşın şiddetinden ve korkunçluğundan gözlerimiz kaymış, yürekler hançereye dayanmıştı. Yine “İşte orada iman sahipleri imtihandan geçirilmiş ve şiddetli bir sarsıntıya uğratılmışlardı.” (Ahzab 11)
Gerçekten de diğerleri gibi Filistin’den kaçıp halklarını terk etmeyi reddeden, Allah’a verdiği sözü yerine getiren ihlâslı mücahit birçok önder vardı. Savaş meydanlarında kendi halkının ve kardeşlerinin yanında saf tutanlardan biri de evine isabet eden bombalarla şehit düşen değerli âlim, hadis üstadı Şeyh Nizar Reyyan ve ailesi ile gizlenmeyi ya da ülkesini korumasız ve himayesiz bırakmayı reddeden, işini gizlilik içerisinde yapmaya devam eden, provakatörlere karşı vatandaşlarının can ve mal güvenliği için çalışan, diğer ülkelerde olduğu gibi daha ilk kurşunda savaş meydanını terk edip kaçan emniyet güçlerinin aksine Filistin’in bu pirupak toprak parçasını savunmak için mücahitlerle birlikte tek saf olmaları yönünde onları emniyet güçlerini organize eden öğretmen, bakan ve tebliğci Şeyh Said Siyam geliyordu.
Aynı şekilde düşman tankları cesetlerimizi çiğnemeden buradan geçemez diye yemin eden birçok mücahit genç de sözünü yerine getirdi. Bu gençler savaşa girerken iki güzel şeyden birisine nail olacaklarını bilerek savaşa giriyorlardı: ya zafer ya şehadet.
Bu çirkin savaşta düşmanın hedefinden bir şey kaçmadı
Düşman Furkan Savaşı’nda her şeyi hedef seçti. İnsanı hedef seçti, 1500‘den fazla Filistinli şehit oldu. Bunların çoğu kadın, çocuk ve sivillerden oluşuyordu. 5 binden fazla insan ise yaralandı, yaralılardan yüzlercesi kalıcı yaralarla yaralandı.
Düşman toprağı ve hayvanları hedef aldı. Savaş makineleri hasadı yaklaşmış yüzlerce dönümlük ekili araziyi ezdi geçti. Bilerek ve taammüden binlerce hayvan öldürüldü, tavuk çiftlikleri imha edildi. Fabrika, atölye ve üretim tesisi tahrip edildi. Böylece binlerce Filistinli geçim kaynağını ve ekmek teknesini kaybetti.
Hatta Allah’ın evi olan camiler bile sağlam kalmadı. İnkârcı düşmanın gazap ve ölüm kusan savaş uçakları tarafından İslam’a, Müslümanlara ve Allah’a karşı açılan bir savaş eseri olarak ellinin üzerinde cami tamamen tahrip edilirken onlarca caminin minare ve kubbesi bombalandı. Bunu askerlerin geride bıraktıkları dini broşürlerde de görüyoruz. Bu broşürlerde askerlere Rab adına Rabbin düşmanlarını korkusuzca ve çekinmeden öldürülmeleri tavsiye ediliyordu: “Kavmi (Yahudi olmayan insanları) öldürün. Zira onları öldürmek ibadettir.”
Allah’ın lütfu ve yardımı sayesinde düşman yenilgiye uğrayıp geri çekildikten sonra geride tank paletleri ve asker cesetlerinin yanı sıra hezimet ve zillet manzaraları bıraktı. Gazze, zamanın Hülagusu ve Hitlerinin neler yaptığını gördü.
Gazze halkı halen direniş ve sebat savaşında direnmeye devam ediyor. İnsanlar işsiz, çünkü fabrikaların çoğu yok edildi. Geri kalan fabrikalarsa ambargo dolayısıyla yaşanan hammadde sıkıntısı nedeniyle çalışamıyor. On binlerce yetim çocuk, bu hususta çalışan bazı dernekler olsa da kendilerine sahip çıkacak kimseler arıyor. Üniversiteler düşmanın yıktığını onarmaya ihtiyaç duyuyor. Cadde ve sokaklar şiddetli bombardıman nedeniyle kullanılamaz durumda. Ambargo nedeniyle tamiri de mümkün değil. Hastalar ise, ambargo nedeniyle dışarıya gidip tedavi olmaya da dışarıdan gerekli ilaç girişine de izin verilmediğinden ölüyorlar.
Ancak bütün bunlara rağmen Gazze halkı Allah’ın izniyle hiçbir şekilde teslim olmayacaktır. Çünkü Allah’ın yeryüzünde düşmanlarını cezalandırdığı kamçıları olduğuna inanıyorlar.
Bu ümmet, malıyla ve yardımlarıyla bu direnişçi halkın yanında yer alacak mı? Hastalarına ilaç bulacak, yetimlerine sahip çıkacak, çocuklarını eğitecek mi? Böylece savaş meydanındaki mücahitler gibi zaferden nasibini alacak mı?
Rabbim bizi rızasına nail olanlardan eylesin.
(Not: Bu yazı İtidal Yayınalrı tarafından yayına hazırlanan “İzzetin Sembolü Gazze” kitabı için kaleme alınmış ve geçtiğimiz hafta Özgün Duruş gazetesinde yayınlanmıştır.)