Maras-Gazze Omuz Omuza

Günlerden Cumartesi… Hafta sonu gelmiş ve işlerimi tamamlamak için çalışıyordum.

Sonra bir kardeşimizin İstanbul’dan gelen destek konvoyuna katılalım teklifi bayağı cazip gelmişti.

Çünkü; bir müslüman bu kadar aciz olamazdı. Ne de duyarsız.

İşte bu duygularla yola çıktık. Damlaya damlaya göl olur hesabı bir anda toplanı verdik.

Rabbimin ihsanıydı bu.  Hava güzel, yollar müsaitti. Gerçi konvoyu nerede karşılayacağımız meçhuldü ama

Allah yardım ediyor işte…,

İşte bu duygularla hareket ederken vakit akşam olmuş Payas’ta bekleyen kardeşlerimizle

İstanbul’dan gelen konvoyla buluştuk. Aman Allah’ım bu ne coşku, bu ne heyecan.

Hiç böyle bir manzarayla karşılacagımızı tahmin edemiyorduk. Kilometrelerce öteden ailesiyle

bebeği çocuğu hanımı …

Konvoya katılan araç sayısını kontrol etmek imkansızdı.

(devamı var)